Haarlem

Alles gelukt, mooiste plekje in Haarlem was nog precies voor 1 boot vrij. De onze. (!?)

Over het weer moeten we het maar niet hebben, dat is zwaar kl….!
Koud, stormachtig en nat!
Jaap zei vanmorgen, als je tegen me zou zeggen: “we staan niet op vandaag, we blijven in bed, dan had ik dat gedaan…”
Zulk weer is. Ach we laten het maar over ons heen komen, we zitten droog en warm.
Gistermiddag is Jaap toch nog maar even langs een huisarts gegaan. Na een week met een lastige knie, vond hij dat toch wel nodig. Al was het maar om te weten wat je ermee of aan moest doen. En? De arts vond het verantwoord om door te varen, gewoon bewegen, niet stoten, niet op zitten en vooral bewegen, met …kniekous. Jaap, en ik natuurlijk, een beetje gerustgesteld. Alleen als het dik is en daarbij warm wordt, een antibioticum gaan halen. Gaat ‘gewoon’ over.

Vandaag gaan we boodschappen doen, al is het maar om verplicht een frisse neus te halen. Tommy houdt het voor gezien, die ligt voor “dood’ in zijn mand en doet geen oog open. Die wacht op een zonnetje….

Molenplas (4)

Gisteren kwam Johan van de RR onverwacht op bezoek en hebben we de reis naar Haarlem met een dag uitgesteld. Nu douchen, Tommy nog even "uitlaten" en dan de trossen los. Hoop dat we leuk plekje, waar we makkelijk de fietsen op en af kunnen laden, vinden.

Molenplas (3)

 

Na een nacht met echte herfststormen, van alles schudde en bonkte tegen de boot aan, maar ‘t  hield ons gelukkig niet echt uit onze slaap. Je werd er alleen maar een af en toe half wakker van.

Gisteren hier vlakbij in een grote Vomarkt boodschapjes gedaan. Alleen wat aanvullingen. En om te kijken of we daar vandaag kunnen stemmen. Dat laatste lukt natuurlijk zeker, echter we moesten dan wel een stembureau zien te vinden. Gelukt, tegen over de Vomarkt!
Onze watertank zit ook vol en dus gaan we naar straks na het stemmen, naar Haarlem, zoals we ons al eerder hadden voorgenomen.
De weergoden zijn weer tot rust gekomen, mooie wolkenpartijen zon en slechts een beetje wind. Niet echt koud, ondanks de 17 graden buiten.
Als dat zo blijft kunnen de heren politici vanavond bij verliezen,  de schuld niet daar leggen,

Molenplas (2)

Gisteravond heel gezellig en heel lekker gedineerd.

Met uitzicht op onze boot, het ultimo!
Als ik de ‘keuken’ zou moeten beschrijven, zou ik zeggen: Frans! Leuk, artistiek en niet karig opgemaakt. Het zag er daarmee extra smakelijk uit. “Wat wil u er bij drinken?”
“Nou, geef me de wijnkaart maar, en dan ik ga daaruit een keuze maken,” zei Jaap.
Zo ging men op zoek naar de wijnkaart, wijnkaart? De hele zaak, plus nog met hulp uit de keuken, werden alle kastjes, laden doorgesnuffeld, echter geen wijnkaart te vinden. Bij een laatste poging van ze, heb ik ze maar verlost van dit probleem:
“Hebben jullie een lekkere Rosé?”
“Ja zelfs twee,” riepen ze verheugd.
En zo kregen we een heerlijke Spaanse wijn op tafel.
…..misschien hadden ze helemaal geen wijnkaart?
En de prijs voor dat heerlijke eten? Die was heel schappelijk. Uitnodigend voor een volgende keer.

Intussen is het weer nu echt herfstachtig geworden, met stevige golven, “als het zo doorgaat, worden we nog zeeziek,”roept Jaap. Dat zal wel meevallen, het is meer om te illustreren hoe het hier te keer gaat op de Molenplas. Met die donkere wolken erbij, niet echt uitnodigend om een stukje te gaan varen, naar Haarlem bijvoorbeeld.

Water zouden we daar willen halen, maar we beslissen waarschijnlijk om dat hier in de haven te doen. Via zo’n drukknopkraan. Alleen maar gaande te houden door een Tire wrap-je (schrijf je dat zo?) om heen te knopen en dan een poosje “vol te laten druppelen” echt stromen doe het namelijk  niet.

Morgen dan naar Haarlem, museum bezoeken?

Molenplas

Na een prachtige dag, bloedheet en precies zoals het eigenlijk vaker mag zijn, vertrokken we met een licht briesje, en een betrokken lucht, vroeg vanmorgen, op weg naar de Molenplas. Tenslotte is het onze 41^ste trouwdag en we wilden een mooi plekje aan de steiger daar, vlak voor het restaurant. In de hoop dat we vanavond daar kunnen dineren. Beide is gelukt.

Intussen is het aardig gaan stormen, witte kopjes op de golven en fluitende luchtstromen door onze boot. Maar ook een stralende zon erbij. Ruim voor dat die wind opstak lagen we vast aan de steiger. We weten nog niet hoe Tommy zich zal gaan gedragen bij golven van een halve meter…Varen vindt hij in ieder geval nog steeds niks. Jammert wel twee uur lang en probeert op allerlei mogelijke manieren naar buiten te gaan. Liggen we eenmaal stil, dan is hij ook weer rustig. Zoekt een plekje aan ons voeteneinde van het bed, is volledig weg, hoort of merkt niets meer.

Vanmorgen tijdens onze trip was er onverwacht erg veel verkeer op het water. Regelmatig gingen we met zo’n tiental scheepjes door de geopende bruggen. Gelukkig kozen zij allemaal voor Amsterdam en konden wij rustig naar de Molenplas varen.

Balgerij (4)

Alle dagen mooi, eigenlijk moet ik zeggen:fantastisch weer. Wat een afknapper zal het eerdaags worden, als we buiten teruggaan naar 17 graden. Maar voorlopig hebben we dit binnen! Onze voornemens om de boot flink onder handen te nemen, schoonmaken bedoelen we daarmee, komt niets van terecht.

Intussen is de Balgerij stamp en stampvol. Gistermiddag zagen we zeker 10, 20 schepen en scheepjes binnenvaren en vervolgens weer vertrekken. En ondanks dat het hier best druk is, is de rust ook al om aanwezig.

Als er ergens muziek uit een boot komt, is het ‘onze ’muziek uit de jaren vijftig, dus hoor je ons niet klagen daarover. Verder alleen maar stilte en ’s avonds met heerlijke geur van kamvuurtjes.

Buiten zijn, soms met heel veel mensen om je heen en toch  een rust die zelden verstoord wordt. ’s Nachts al helemaal niet. We slapen als rozen. Om daarna door onze levende wekker, Tommy, om zeven uur gewekt te worden. Vanmorgen met z’n speeltje in zijn bek, sprong hij op mijn dekbed met een blik van: “Spelen?”

Ok, en dan lui liggend van uit ons bed Tommy de slaapruimte in en uit laten hollen. Voor wie is deze ochtendgymnastiek? Voor hem of voor ons? Ik denk meer voor Tommy dan voor mij……maar we waren in ieder geval wel wakker en als dat zijn bedoeling was?

Balgerij (3)

Op honden heeft Tommy het niet zo. Op katten des te meer. Gisteravond zagen wij een lapjeskat voorbij wandelen. Tommy gelukkig niet. Later op de avond tijdens het voetbal, stormt hij als een wilde door de boot, en probeert overal een opening naar buiten te vinden. Maar ons fort heeft het gehouden! Terror-tommy on the move, en hoe! Urenlang bleef hij achter langs de gordijnen door roetsjen, boven  en dan weer beneden. Gelukkig na een hele poos, dat wel, kwam hij er achter dat zijn storm pogingen geen enkel resultaat opleverde en gaf het op.

En omdat wij dus die lapjeskat gezien hadden gingen wij er vanuit dat het een kat was, die hem uitdaagde…

Vanmorgen.

Jaap nog voor dat men de honden uitlaat, Tommy aan de lijn mee naar buiten. Een heel ritueel is dat. Tuigje aan, riempje vastmaken, en dan zeker vijf minuten wachten op het gangbord om rustig te kunnen kijken of de “kust”vrij is. Daarna een voor een zijn pootjes heel voorzichtig in het gras zetten, waarmee de wandeling kan gaan beginnen. Braaf loopt hij op een metertje afstand van Jaap en zo wordt de graskant van alle kanten besnuffeld en betast. Tot…. Jaap even niet oplet en zoef weg is Tommy, en Jaap achterblijft, geschrokken, kijken waar hij heen gegaan is.

Ik intussen op de boot de ontbijtspulletjes aan het opruimen, hoor een plof in de stuurhut en daar staat Tommy met een hele dikke staart  geschrokken dus, natte poten en drijfnatte buik. En Jaap? Die zie ik geen velden of wegen. Toen schrok ik, de wildste gedachten vliegen door je hoofd, echter een paar minuten later komt Jaap gebarend van hij is weg, ik kon er niets aan doen. Dan vertelt hij dat terwijl ze ergens stilstonden, Tommy een grote sprong van schrik maakte en de bosjes in dook. De riem schoot uit zijn hand en hem alsnog pakken, daar was hij veel snel voor weg.  Maar waarvoor hij nou schrok of misschien op afdook. Muizen? Een vos? Voor dit laatste zijn katten doodsbenauwd weten we van eerdere reizen. Zou dus best kunnen, een klein hondje wilde ook al niet  gaan wandelen en trok aan zijn riem om terug naar de boot te gaan. Zijn baasje nam hem toch maar mee, een andere kant uit en dat hielp. Dus….?

In ieder geval had Tommy zeker twee uur nodig zich te resetten, hij bleef  op een plaats hoog in het schip strak naar een bepaalde plaats op de wal kijken.

Uiteindelijk is hij gaan slapen. Ben benieuwd hoe dat vanavond gaat. Een ding weten we nu wel, mocht hij bang zijn, dan rent hij in een ruk, blijkt nu, terug naar onze boot!

Het weekend gaat stralend weer opleveren en de Balgerij ligt dan ook behoorlijk vol. Even leek het dat ’t daarbij rumoerig zou worden, maar dat viel reuze mee. Alleen vanuit de verte hoorden we wat feestgedruis. Verder een heerlijke stilte. Dagen vol te houden zo.

Ik, op het achterdek boven aan mijn boek over “OPA” werkend en Jaap (misschien) vissen vandaag.

Nu ruik ik de geur van vers brood….